Nevin'e diktiğim elbiseden sonra komşum da kendi torununa aynı elbiseden dikmek istedi. Çünkü kızcağız görünce "Bu benimm" diyerek üzerinden çıkarmak istememiş. Bizde komşumla oturduk beraber diktik elbiseden.
Bnuda küçük bir değişiklik yaptık. Arkası boydan çıtıtlı değil. Arkayı robaya kadar diktik. Sadece roba kısmına çıtçıt yapılacak şekilde ayarladık. Ama daha çarşıya gidemediğimiz için çıtçıt işi şimdilik kaldı.
Hafta sonu kaynım ve eltim bizdeydi. Yolda bir muhabbet kuşu yakalamışlar ve kafes alarak Ahmet Kaan'a hediye etmek için bize getirmişler. Ben çok üzüldüğüm için evde hayvan beslemek istemiyordum. O kuşcağız kafeste durup camın önünden diğer kuşların ötüşlerini dinleyip, dışarıları seyrettikçe daha da üzülüyorum. Aslında salıversek dışarıda da yaşayamaz biliyorum. Kuşa baktıkça kendime benzettim ne alakaysa... Yani gurbet falan..Üzüldüm işte...







0 yorum:
Yorum Gönder